Celem artykułu jest omówienie relacji pomiędzy biskupem warmińskim Augustynem Bludauem (1862-1930, bp w latach 1909-1930) a polskimi mieszkańcami diecezji warmińskiej wyznania katolickiego. Opierając się na źródłach, w dużej mierze na materiałach prasowych, a także analizując ustalenia dotychczasowej historiografii i wyciągając własne wnioski, omówiono działania ordynariusza na rzecz zaspokojenia potrzeb religijnych polskojęzycznych katolików na Warmii. W artykule zaprezentowano postawę biskupa w kontekście trudnego położenia oraz ucisku, w jakim znajdowała się ludność polskojęzyczna w Prusach Wschodnich w pierwszej połowie XX wieku. Szczególną uwagę poświęcono krokom podejmowanym przez ordynariusza na rzecz wsparcia polskich katolików oraz zapewnienia im opieki duszpasterskiej w języku ojczystym. Skoncentrowano się na obszarze południowej części historycznej Warmii, choć podjęte są także wątki związane z innymi terenami diecezji warmińskiej w jej granicach z lat 1909–1930.