PL EN
Osadnictwo w południowo-wschodniej części państwa zakonu krzyżackiego po wojnie trzynastoletniej (1466–1525)
 
Więcej
Ukryj
1
Wydział Prawa i Administracji Uniwersytet Warmińsko-Mazurski w Olsztynie
AUTOR DO KORESPONDENCJI
Grzegorzi Białuńsk   

grzegorz.bialunski@uwm.edu.pl
Data publikacji online: 02-02-2017
Data publikacji: 02-02-2017
 
KMW 2016;294(4):659–675
 
SŁOWA KLUCZOWE
DZIEDZINY
STRESZCZENIE
W artykule podjęto próbę podsumowania aktualnej wiedzy na temat osadnictwa w południowo-wschodniej części państwa Zakonu Krzyżackiego w latach 1466–1525. Autor skupia się wyłącznie na wybranym obszarze Prus, tzw. Wielkiej Puszczy (Grosse Wildnis). W artykule została omówiona problematyka kolonizacji i zasiedlenia, a także towarzyszących tym procesom przemianom etnicznym i demograficznym, omówiono uczestniczące w nich grupy społeczne i prawo stosowane w czasie kolonizacji, jakim objęci byli osadnicy. Osadnictwo na obszarze Wielkiej Puszczy po wojnie trzynastoletniej odegrało bardzo ważną rolę nie tylko w kontekście omawianego terytorium, ale też państwa krzyżackiego. Był to okres bardzo intensywnego tworzenia nowych osad. Przełomowy był również intensywny napływ ludności polskojęzycznej, która przez kolejne stulecia kształtowała krajobraz etniczny i kulturowy tej części Prus, która później stała się Mazurami.
eISSN:2719-8979
ISSN:0023-3196