Powiat sztumski w latach trzydziestych XIX wieku zamieszkiwał znaczny odsetek ludności polskojęzycznej. W 1834 r. przewyższała ona liczebnie nawet ludność niemieckojęzyczną. Władze państwowe dążyły do germanizacji życia religijnego jego mieszkańców, zabiegając o wyrugowanie języka polskiego z duszpasterstwa katolickiego. Polskojęzyczna ludność z dystansem odnosiła się do księży, który wprowadzali niemieckie kazania, pieśni, czy też modlitwy. Działania te były postrzegane jako odzwierciedlenie polityki pruskiej, dążącej do germanizacji prowincji pruskiej. Część decydentów państwowych uważała, że tego rodzaju wysiłki powinny przede wszystkim towarzyszyć procesom edukacyjnym dzieci. Germanizacja języka modlitwy przebiegała dość wolno, zapewne z powodu braku wyraźnego wsparcia tego procesu przez duszpasterzy i rządców diecezji warmińskiej.